yaşam standardını ona sağlayamazsanız. Fazlasını verirseniz, hem kalite olarak hem de yukarıda söylediğim sosyo-kültürel sebeplerle Türk oyunculardan alacağınız verimi alamayacağınızdan kar etmezsiniz. Hatta ortak pazar oluştuğunda, Deniz Kolgu tadındaki oyuncuları Süper Lig pastasından pay alamayan bir takım yerine Saarbrücken kıvamında takımlarda oynarken görebiliriz.

İlk başlarda, kaliteli Türk futbolcuların eksikliği ve yerli futbolcuların alıştığı paraların aşırı olması sebebiyle özellikle belli pozisyonlara bir AB'li oyuncu yığılması olabilir. Stoperler, bekler dolar taşar. Bir süre sonra ise piyasa dengelerini bulur. Henüz AB üyesi olmadığımıza göre alt liglere daha ciddi sınırlamalar getirilebilir. Yetersizliklerine rağmen Süper Lig'de oynayabilen oyuncuların sarsılmasını hafifletir. Sonrasında gelişen nesil zaten kendini duruma adapte edecektir. Kulüpler de kendilerini yeni duruma uydurur. Tüm Avrupa Birliği, Bosman kuralının uygulamasına "bir anda" geçmişti.

Diğer ülkelerden oyuncu yetiştiği gibi, 70 milyonluk futbola meraklı, hem de Avrupalılar için oynaması cazip olmayan bu ülkeden iyi oyuncular illa ki çıkmaya devam edecektir. Hem de daha iyi oyuncular çıkacaktır. Herkes harıl harıl futbolcu yetiştiriyor da biz çaresiz öylece bakıyor muyuz? Basketbola meraksız ve kısa nüfuslu bir ülkeden 2.10luk boyu ve cüssesiyle Tamer Oyguç çıktı kazara ve rekabetsizlikten tüm kariyeri boyunca yattı. Tamer'in boyuyla olduğu gibi

Sergen de yeteneğiyle illa ki dikkat çekecekti. Bir Zidane olabilecekken olmadı. Yahu futbolu, basketbolu bırakalım çekiç atmacı çıkardı bu ülke. Yabancı sınırlaması da yok. Etiyopyalı'yı alıp Türk diye sürebiliyorsunuz piste. Avrupa'nın en kalabalık genç nüfusa sahip ve bu işe meraklı ülkesinde (hammadde merkezi) yabancı serbestisi tanınırsa altyapı yatırımlarının tamamen duracağını düşünmek çok yersiz bir korku. Hele mevcut düzende çıkardığı oyuncuları kendi takımlarında oynatamayan Fenerbahçe ve Galatasaray altyapılarından gelen birçok oyuncunun Süper Lig'de oynadığı düşünüldüğünde.

Tam serbestlik ise tehlikeli bir uygulama. Yoksa niye bütün dünya Çin mallarını gümrüklerinden geçirmemek için bin türlü şaklabanlık yapıyor olsun? Futbolun Kara Afrika'nın pazarı haline gelme olasılığı var. Aşırı ucuz işgücü rekabeti karşısında futbolcu olmaya çalışmanın cazibesi ciddi biçimde azalır. Bu da kaynakların azalması anlamına gelir.

Togay Öztaşkın:

Türk futbolunun (milli başarılar açısından bakıldığında) en büyük problemi dışarıya futbolcu ithal edememesidir. Görülen o ki, bir ülke dışarıya ne kadar çok oyuncu ithal ederse o kadar başarılı oluyor dünyada. Tabii ki bunun istisnalarını da bulmak mümkün (bkz. Ukrayna). Aslında başarının mı ithalatı getirdiği, ithalatın mı başarıyı getirdiği de tartışılabilir bir durum. Ancak Türkiye örneğinde başarıya kıyasla

ithalatın az olduğu görülüyor. Neyse bu tartışmayı bir yana bırakıp, inancım doğrultusunda ithalatın başarıyı getirdiğini varsayarak, ya da en azından bizim konumumuzda ithalatın başarıyı getireceğini varsayarak, yabancı tartışmasına katılmak isterim.

Yabancı kontenjanını kaldırmanın Türkiye açısından en büyük faydası kulüplerden ziyade milli takımadır bence.

Kabul etmeliyiz ki, Türkiye'de futbolcular ekonomik tabirle aşırı değerliler. Kaliteli yerli oyuncuya talep fazlayken arzın düşük seviyede kalması, potansiyeli olan oyuncuları aşırı değerli kılıyor.

Kulüpler ise Bosman kurallarına uyum çerçevesinde potansiyeli yüksek oyuncularla uzun sureli mukaveleler imzalayınca, bu oyunculara talep sadece büyük Türk kulüplerinden geliyor. Artı oyuncular da kazandıkları paralar itibariyle dışarı çıkmak istemiyorlar.

Yani Türk oyuncular yerli piyasada yüksek fiyattan alıcı bulurken, dış piyasada gerçek değerleri ile talep görüyorlar. Bu yüzden oyuncuların Türkiye dışına çıkması genellikle sosyolojik ve/ve ya sosyolojik faktörlere kalıyor. Örneğin Serhat'ın Anderlecht'e transferi.

Türkiye içinden yurt dışına çıkan oyunculara bonservis ödenmemiş olması da(Nihat dışında ki onun durumu sözleşmesi itibariyle özel bir durum) bu durumun en büyük göstergesi.

Eğer yabancı sınırlaması kalkarsa, kaliteli yerli oyuncuya talep düşecek, arz talep dengesi oturacak ve futbolcular gerçek değerlerini bulacaklar. Bu durum oyuncuların yurt dışına çıkmasını kolaylaştıracak. Bu sayede milli takımın başarıları da artacaktır.