Bu noktada bir yandan "bu yanıcı ve patlayıcılar nasıl içeri giriyor, emniyet nerede" diye feryat eden kişiler, aynı zamanda "muhteşem bir görüntü, Kadıköy yanıyor" diyebiliyorlar. O kısım zaten başlıca Türk Sporunun sorunu. Fenerbahçe taraftarı yasaklanan meşaleye karşılık maytapları devreye sokmuştu ki, 1-2 maç içinde maytaplar da yasaklandı. Konfeti gibi çok güzel görsellik sağlayan bir olgu sahaya atılınca yaralamaya yol açar diye statlardan uzaklaştırıldı. Artık taraftarların görsel şov yapabileceği neredeyse hiçbir materyal bırakılmadı. Fenerbahçe taraftarı bu konuda Türkiye'de yine de ön sıralarda yer alıyor. Her yasaklamaya rağmen yeni bir şeyler bulunuyor. Kartonlarla yapılan kareografiler, tribünleri boylu boyuna kaplayan bayraklar bunların birkaç örneği. Stada pankart bile sokulamayan bir ortamda çok daha fazlasını beklemek biraz hayal olacaktır zaten.

Fenerbahçe taraftarının şöyle bir beklentisi var diye düşünüyorum. Gerek görsel şov olsun, gerek deplasmanda takımı yalnız

bırakmama olsun, gerek yaratıcı pankartlar olsun, gerek sesle rakibi boğmak olsun rahat bir ortamda rakiplerinden çok önde olduklarını düşünüp, bu önderliği sahalarda kuracakları baskıya, rakipleri demoralize etmeye kullanmak niyetindeler. Ancak bu noktada yönetimle karşı karşıya geliyorlar. Neredeyse diğer hiçbir kulübün yönetimleri bu yasaya bu kadar önem vermezken, hatta taraftarlarının yaptıklarını desteklerken, Fenerbahçe'de desteği bir yana bırakalım, yasaklar koyulması taraftarı biraz canından bezdirmiş, isyan etme noktasına getirmiş durumda. Halbuki taraftarların bu çalışmaları yaparken, stadı rakipler için cehennem yerine çevirirken, tek niyetleri Fenerbahçe'ye bir şeyler katabilmek, tribünlerde sergilenen güzellikleri çocuklara gösterip yeni neslin sarı lacivert renklere daha da çok aşık olmasını sağlayabilmek. Halbuki sezon başlarında taraftarlar, futbolcular, yönetim ciddi anlamda toplantılar yapsalar, buradan çıkan kararları yönetim ve taraftar temsilcileri, emniyet ve valilikle paylaşsa, ortak noktalarda uzlaşılmaya çalışılsa inanın

şiddet olayları azalırken, tribünlerdeki görselgüzellikler zirveye ulaşacaktır. Takımın 100. yılında böyle iyileştirilmeler olacağını ümit ediyoruz.

Seyirci Taraftar İkilemi

Fenerbahçe tribünlerde bir de büyük ikilem yaşanıyor: Seyirci-taraftar ikilemi. Taraftarlar, seyircilerin tribüne emek verenlere saygı duymamasından ve gerek yönetime, gerek diğer organlara(emniyet-valilik) karşı hakkını aramamasından şikayetçiyken, seyirciler de taraftarın ateşliliğinden, sportif başarılara rağmen yeri geldiğinde yönetimleri eleştirmesinden muzdarip.

Her ne kadar çeşitli durumlarda duygular bu iki kesimi birleştiriyorsa da, birçok noktada stat içinde bile sıkıntılar doğabiliyor. Aziz Yıldırım'ın her dediğini anayasa maddesi gibi kabul eden seyircilerin statta duyulan en ufak küfürde bile ıslıklama çabaları, taraftarların haksız uygulamalara isyan ettiği anlarda seyircilerin kendilerini yalnız bırakmaları başlıca sıkıntılar.

Bir de şu nokta var ki, seyirci olmak kolaydır, taraftar olmak zor. Taraftar iyi-kötü her gün takımının yanındadır. Sonuçlar iyiyken maçlara gelen, güzel günlerde ortaya çıkan seyirciler ise yaşanabilecek ters durumlarda bir anda negatif ruh haline dönüşüp ortadan kaybolabilir, maçlarda protestolara girişebilir.

Taraftar gibi yaşayan, taraftar gibi düşünen kişilerin yönetimin seyircilere karşı çok daha sempatiyle bakmaları noktasında bir uyarıda bulunuyorlar camiaya, iyi günde herkes yanınızda ama kötü günde bugün atıştığınız bu taraftar sizinle olacak, onu da unutmayın. Bu uyarıda da taraftarlar son derece haklı. Çünkü Fenerbahçe tarihi ortada. Tabi bir de eklenen nokta var, "inşallah her zaman başarı olur da hiç kötü gün yaşamayız."

Ne Olacak? Ne Olmalı?

Bu gün gelinen noktada Fenerbahçe Spor Kulübü yönetimi taraftarlara bedava bilet vermiyor, gün geliyor yasaklar getiriyor, pankartlar, davullar stada alınmıyor, küfür eden taraftarların kombine kartları iptal